اکران 1500 بیلبورد تبلیغاتی فرهنگی در تهران

اکران 1500 بیلبورد تبلیغاتی فرهنگی در تهران

سازمان زیباسازی شهرداری تهران بیش از 1500 بیلبورد تبلیغاتی را برای به نمایش گذاشتن700 اثر فاخر فرهنگی با عنوان ” نگارخانه ای به وسعت شهر” در پایتخت اکران کرد .

در این بیلبوردهای تبلیغاتی بسیاری از آثاری که در موزه‌های معتبر دنیا هم گاهی به نمایش گذاشته می‌شود بر روی سازه های تبلیغاتی سطح شهر تهران به اجرا در آمدند.
مدیرعامل سازمان زیباسازی شهر تهران در رابطه با اکران این بیلبوردهای تبلیغاتی در تهران بیان کرد : بهار و اردیبهشت‌ماه بهانه‌ای شد برای اجرای این طرح، چرا که در اردیبهشت‌ماه مناسبت‌های فرهنگی زیادی وجود دارد و می‌توانیم با استفاده از این فرصت، آثار فرهنگی و تاریخی کشورمان را یادآوری کنیم.
جمال کامیاب در تشریح اجرای این طرح بیان کرد : این طرح برای مدت 10 روز از امروز 15 اردیبهشت ماه تا 26اردیبهشت، با به کارگیری 1600 سازه تبلیغاتی در سطح شهر تهران ، 700 اثر فرهنگی از هنرمندان بزرگ داخلی و خارجی را به نمایش می گذارد که از میان این 700 اثر فرهنگی به نمایش گذاشته شده، 500 اثر به آثار تاریخی ایران اعم از مینیاتور، نقاشی و خوشنویسی در حوزه‌های هنر اسلامی- ایرانی اختصاص داشته و بقیه آثار نیز متعلق به دیگر کشورهای جهان است.
مدیر عامل سازمان زیباسازی شهر تهران تاکید کرد: در اجرای این طرح مسئولان موزه‌ های ملک، هنرهای معاصر، کمال‌ الملک، فرش و نیاوران همکاری داشتند.
وی همچنین با ابراز امیدواری از بابت اینکه با اکران این طرح‌ ها بتوان شهروندان را به دیدن مراکز فرهنگی به‌ویژه موزه‌ها ترغیب کرد، گفت: امیدواریم بتوانیم با اکران این طرح‌ها در سطح شهر، شهروندان را با بخش‌های فرهنگی آشتی دهیم.
جمال کامیاب تأکید کرد : این کار برای نخستین‌بار در ایران و حتی جهان انجام می‌شود و تا به حال پیش نیامده که در یک بازه زمانی مشخص، بخش عمده سازه‌های تبلیغات تجاری به اکران فرهنگی اختصاص یابد .

به گفته کامیاب، برای نخستین‌ بار است که کل سازه‌های تجاری به اکران‌های فرهنگی اختصاص پیدا کرده که امید می‌رود بازخوردهای خوبی داشته باشد.
حدود 30درصد از این بیلبوردهای شهری، آثار هنرمندان خارجی نظیر پیکاسو ، ماتیس ،‌ ون گوگ ، ادوارد مونه و 70درصد از آثار به نمایش درآمده نیز ایرانی است که  آثاری بدیع و بسیار زیبا از کمال الملک، سهراب سپهری ، بهمن محصص و قطعات خوشنویسی میرزا علی‌ اصغر و آقا لطفعلی قرار گرفته تا اشکال قلمدان علی اشرف و آقا صادق و خطوط زیبای میرزا غلامرضا و میرزا یدالله و آثاری از موزه کمال‌ الملک  و همچنین یکی از آثاری که روی بیلبورد شهری جای گرفته ، مرقع میرزا مهدی استرآبادی است که تنها یک نسخه آن در موزه سن‌پترزبورگ است و تصاویری از آن برای نخستین بار روی بیلبوردهای پایتخت، رنگی از هنر ایران‌ زمین خواهد زد.

موافقت ها و مخافت های اجرای این طرح :

در حالی که برخی چنین کاری را ایده ای درخشان توصیف می کنند این اقدام سازمان زیباسازی شهرداری تهران با واکنش های متفاوتی همراه شده است به طوری که برخی ضمن مثبت دانستن اصل ایده و عمل، از نحوه اجرای آن انتقاد می کنند و بعضی ها هم به طور کلی مخالف آن هستند که سازمانی دولتی سطح شهر را به یک گالری تبدیل کند.

کامران عدل، عکاس:

“شهرداری که تفکیک جنسیتی راه انداخته بود، حالا ناگهان هنرمند و دوست هنر شده است . شهرداران در ایران ملوک الطوایفی عمل می کنند. گروه و طایفه خود را دارند و حتی تحت نظر حکومت هم نیستند . مشکل و بدبختی شهرهای ما از جمله الان اصفهان و تهران همین شهرداران هستند. مساله این است که ما با این پلکان هایی که به اسم پل درست می کنند مخالفیم چون هم بی ریخت است و هم هزینه بر است . شما اگر زیرگذر درست کنید شش پله پایین و بالا می روید ولی برای گذشتن از خیابان از روی این پل ها باید ۸۰ پله بروید بالا و ۸۰ پله بیایید پایین ، برای همین کسی از این پل ها استفاده نمی کند. ما می دانیم این پل ها را درست کرده اند که از آن استفاده تبلیغاتی کنند. حالا گذاشتن چند تابلو هنری، در واقع صافکاری و رنگ کاری همان وضعیت پل هاست، چند روز به جای تبلیغ این کالا یا آن بانک این کارها را می گذارند و بعد هم کار خودشان را ادامه می دهند. آن هم در شرایطی که مثلا راننده تاکسی تهرانی اصلا نمی داند که مثلا این یا آن هنرمند  چه کسی است. این کار لاپوشانی کاری است که حداقل مورد تایید من در عرصه شهرسازی نیست.”

آرش تنهایی، طراح گرافیک:

“ارتباط با جامعه همیشه از دغدغه های یک هنرمند محسوب می شود، لااقل برای من مهم است آنچه خلق می کنم دیده شود و تاثیر بگذارد و همیشه گلایه ام از محدود کردن مخاطب به گالری ها و موزه هاست. دیده ایم در غرب بارها و به شیوه های مختلف آثار هنرمندان در رسانه هایی چون سینما، مجلات، بیلبورد ها و … باز نشر می شود، از این رو داوینچی، ون گوگ، دالی و وارهول نام های شناخته شده ای برای مردمان آن دیار هستند، اما چه کسی فکرش را می کرد، شهرداری تهران کاری از بهمن محصص، هانیبال الخاص، را بر روی تابلوهای شهری ببرد؟ ایده درخشانی که حتما خطاها و اشتباهاتی دارد، از جمله نصب این آثار در سواره روها، به جای پیاده روها، گرافیک نامناسب و کوچکِ زیر نویس آثار که خواندن آنها را دشوار می کند، نصب نامناسب و عدم هماهنگی تناسب آثار با بیلبوردها و … ایرادها و اشکال هایی که در اولین قدم دور از انتظار نیست ، ولی شیرینی این اتفاق را تلخ نمی کند . و البته مهم تر از همه خوشحالی جوان هایی است که در صفحات مجازی عکس های شهرشان را به اشتراک می گذارند و تهران، “بار دیگر شهری که دوست می داشتم” می شود.

وحید عزت‌پناه، نقاش:

“اساسا آثاری که در سطح شهر روی بیلبوردها چاپ شده و نگارخانه ای به وسعت شهر نام گرفته، نظر من و بسیاری از دوستان هنرمند را جلب کرده است و من فکر می کنم حرکت مثبتی است که البته ایرادهایی هم به نحوه اجرای آن وارد است. برای مثال بعضی کارها فقط برای اینکه در کادر بنرها بگنجد، دفرمه چاپ شده و این به کار لطمه زده است. شناسنامه آثار نیز به نظر من ناقص است و مثلا سبک عنوان نشده است. بهتر است که در سال های بعد شناسنامه آثار با حروف بزرگتر و جزئیات بیشتر چاپ بشود . در عین حال، بعضی آثار در هر منطقه تکراری هستند. با این همه در کل فکر می کنم این حرکت موجب آشنا شدن و آشتی مردم با هنر شود.”

بهزاد فراهانی، بازیگر تئاتر و سینما:

“هر قدمی که در راستای فرهنگ برداشته شود از نظر من مترقی و قابل احترام است ، هر چند که این کار جزیی باشد و یا نمایشی در عرصه سیاست کلان باشد . ولی من امروز وقتی در خیابان های تهران قدم می زنم یا با ماشین جایی می روم خب بسیار لذت می برم. دارم تابلوهای عالی نقاشی را در مکاتب مختلف می بینم به جای تبلیغاتی که اصلا قشنگ نبود . امیدوارم که این حرمت تعمیم داده بشود و دست و دلبازی بشود و اجازه بدهند که این پدیده در تمام عرصه ها جای خودش را پیدا کند.”

لیلی گلستان، مترجم و مدیر گالری گلستان:

“به مجریان این فکر درخشان به سهم خودم تبریک می‌گویم. به‌ یکباره بیلبورد‌های نصایح تبدیل شد به یک کار درجه ‌یک فرهنگی – هنری ؛ اقدامی بسیار قابل‌ ستایش با نیتی بسیار والا و این حیرت انگیز است . من پیشنهاد می کنم که برای بهتر شدن این اقدام، به جای سالی ١٠ روز، این کار برای مدت یک‌ سال انجام بگیرد، آن هم ماهی یک هفته، مثلا هفته اول هر ماه . مطمئن باشید که همه منتظر هفته اول هر ماه خواهند بود . امیدوارم فقط به اجاره دادن بیلبوردها فکر نشود ، چرا که بهتر است گاهی درآمد فدای هنر و فرهنگ شود . به نظر من همچنین بهتر است که هر هفته فقط به یک هنرمند اختصاص پیدا کند. مثلا یک هفته فقط کارهای کمال الملک به نمایش گذاشته شود، یک هفته نقاشی های سهراب سپهری یا بروگل یا میکل آنژ . به این ترتیب، مردم بهتر یک هنرمند را می‌بینند و بیشتر با انواع آثار او آشنا می‌شوند و از او یک شناخت کلی‌تر و درنهایت درست‌تر پیدا می‌کنند.”

محمد آقازاده، روزنامه نگار:

“این طرح نشان دهنده توجه به زیباشناسی هنری است، ولی در اجرا باید تجدید نظر شود، از هنرمندان نظرخواهی شود و چنین کاری در عمل با رفع کاستی ها هر سال برگزار شود و همزمان با چاپ بروشور و پخش آن بین مردم تلاش شود که درک هنری مردم نیز افزایش یابد.”

بهزاد شیشه گران:

“اینکه بعد از ۳۷ سال تأخیر مسئولین “زیباسازی” با هنر نقاشی به اعتلای کیفیت زندگی مردم می اندیشند، باعث خوشحالی است. اینکه زیباسازی به اهمیت خالقان اثر نقاشی پی برده و احترام به ارتقاء فرهنگ بصری جامعه را در دستور کار خود قرار داده، باعث خوشحالی است. اینکه مسئولین شهر به نوآوری و خلاقیت تن داده اند، باعث خوشحالی است. اینکه زیباسازی تهران به وسیله بیلبوردها و عرشه های پل های تجاری برای اعتلای ذوق اهالی پایتخت فکر می کنند، باعث خوشحالی است. اینکه مسئولین به اینجا رسیده اند که نقاشی را برای شهر چیزی ضروری دیده اند، باعث خوشحالی است. اینکه مسئولین به این جهان بینی رسیده اند که شهر ما «با هنــــــــر» خانه ماست، باعث خوشحالی است. اینکه زیباسازی نقاشی و مجسمه را فعل حرام نمی شناسد، باعث خوشحالی است….
“اما چیزهایی که باعث دلسردیست؛
به ندرت مسئول فرهنگی را می بینیم که از نمایشگاه نقاشی یا مجسمه سازی دیدن کند ، این بی توجهی باعث دلسردی است.
اینکه در وزارتخانه و یا سازمانی حتی یک تابلو از آثار نقاشان معاصر ایران را نمی بینیم، باعث دلسردی است.
ایده نگارخانه به وسعت یک شهر را دوست دارم اما اجرای درخشان آن را به مسئولین شهر پیشنهاد می دهم که در چاپ فاخر این آثار بکوشند و گرافیک هنرمندانه آن را مورد توجه ویژه قرار دهند.
ایده این طرح مردمی را دو چندان دوست دارم، برای اینکه با جهان بینی فرهنگی و اجتماعی نگارنده همسوست.”

مدیر عامل سازمان زیباسازی تهران بیان کرد : در سال اول اجرای این طرح مسلماََ ابعاد گوناگون این اتفاق مورد بررسی قرار گرفته است اما نمی‌توان ادعا کرد که طرح «نگارخانه‌ای به وسعت شهر» بی‌نقص است؛ از این‌رو پس از اجرای این طرح در سال‌جاری مشکلات آن بررسی و ارزیابی می‌شود تا درصورت اجرای مجدد آن در سال‌های آینده، مشکلات کمتری به‌وجود آید.

تصاویر برخی از این بیلبوردهای آثار هنری در تهران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.